شبگرد عاشق

افسرده ی از یار جداییست دل من

                                                 سرگشته ی افتاده زپاییست دل من

از رهگذرم دور شوید و بگریزید

                                                  دیوانه ی از بند رهاییست دل من

کم دانه بریزید که در گلشن گیتی

                                                  دل کنده ز هر برگ و لواییست دل من

با دردکشان سرکشی چرخ ندیدم

                                                  بر بام تو ازاده هماییست دل من

در محفل من گوش و دل و جان بگشایید

                                                  افسونگر افسانه سراییست دل من

عمریست دلم ساخته با هر چه بلا هست

                                                 تا عشق بداند چه بلاییست دل من

گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

در حسرت دیدار تو آواره ترینیم

هر چند که تا منزل تو فاصله ای نسیت

عمریست که از خانه خرابان جهانم

بر سقف فرو ریخته ام چلچله ای نیست

به دنیا دل نبندد هر که مرد است

که دنیا سر به سر اندوه و درد است

به گورستان گذر کن تا ببینی

که دنیا با عزیزانت چه کرده است .

فقط کردم به چشمانت نگاهی

اگر نگاه من باشد گناهی

مجازاتم بکن هر طور که خواهی.